Natuur en leiderschap: Paul Kingsnorth

In deze wereld probeert men de milieu problematiek op te lossen binnen het maatschappelijk kader waarin wij diezelfde issues heeft gecreëerd. Kan men met diezelfde mindset en leefwijze wel de aarde behoeden van negatieve verandering.
Lees en bekijk hieronder de opinie van activist & schrijver Paul Kingsnorth.


“The flush toilet is a good metaphor for the civilisation we’re living in , you crap into a pipe, you flush it away and you never see it, you never have to deal with your own shit and then you end up deep in it.”

“Kingsnorth heeft zich teruggetrokken in Ierland op een zeldzaam ongerept deel van de aarde. Een portret van een eindtijd denker die desondanks de hoop niet opgeeft en blijft geloven in de kracht van natuur”, aldus de omschrijving van deze intrigerende tegenlicht aflevering. Kijk deze aflevering vooral helemaal want het geeft een bijzondere kijk op de wereld van een intrigerende man die duidelijk maakt hoe essentieel het is om onszelf weer op een gezonde manier te verhouden tot de natuur. Dat we ten eerste moeten begrijpen dat we onderdeel zijn van de natuur, dat we natuur zijn:

“We like to pretend that there is a wall of glass between us and the rest of nature. But it’s not there, were still in it. (…) There is a whole aspect of our nature that has slid away. The part of us that is prepared to be honestly bewildered and which says: we don’t really know much of what the world is.”

En het is noodzakelijk, zo zegt hij, om die afwezigheid van ‘het weten’ te erkennen, een stap terug te doen, te kijken naar het mysterie en dit te zien, of “to stand at the foot of the  mystery and whatever the hell this world is. To have awe for that, to have a sense of humility before that.” En hoe dat te doen? Hier komt hij met een interessant advies, een advies dat we in onze podcast met Jens Wemheuer uitgeprobeerd hebben (dus mocht je geïnteresseerd zijn naar zijn antwoord, luister hier):

“If you go to any landscape and you just sit there quietly and listen. What do you hear? (…) How does it change throughout the day and throughout the seasons? They’re not trivial questions.”

Geen triviale vragen, maar vragen die voorgaande samenlevingen zichzelf afvroegen, lang voor onze in zichzelf gekeerde samenleving. Vervolgens haalt hij Thomas Berry (lees hier meer over hem in onze vorige post) aan:

The theologian Thomas Berry has this phrase ‘The great conversation.’ This is the Conversation between humans and everything else that lives. He says that the tragedy of modern humanity is that we’ve ended the great conversation, we stopped speaking to everything else that lives and we just speaks to ourselves. And we think it’s progress, but it’s not progress. So how to restart the great conversation? And the answer is you start by listening. You just start by shutting up for a minute.

 Laten we dat dan maar doen.