Blog 2: Paul Kingsnorth

“The flush toilet is a good metaphor for the civilisation we’re living in, you crap into a pipe, you flush it away and you never see it, you never have to deal with your own shit and then you end up deep in it.” Met deze binnenkomer begint de Tegenlicht aflevering over de voormalige milieuactivist en schrijver Paul Kingsnorth.

Kingsnorth heeft zich teruggetrokken in Ierland op een zeldzaam ongerept deel van de aarde. Deze aflevering is een portret van een eindtijd denker die desondanks de hoop niet opgeeft en blijft geloven in de kracht van de natuur. Kijk deze aflevering vooral helemaal want het geeft een interessante kijk op de wereld van een bijzondere man die duidelijk maakt hoe essentieel het is om onszelf weer op een gezonde, natuurlijke manier te verhouden tot de natuur. Hij benadrukt het belang dat we moeten begrijpen dat we onderdeel zijn van de natuur, dat we natuur zijn:

“We like to pretend that there is a wall of glass between us and the rest of nature. But it’s not there, were still in it. (…) There is a whole aspect of our nature that has slid away. The part of us that is prepared to be honestly bewildered and which says: we don’t really know much of what the world is.”

En het is noodzakelijk, zo zegt hij, om die afwezigheid van ‘het weten’ te erkennen, een stap terug te doen en te kijken naar het mysterie en dit te zien, of “to stand at the foot of the mystery and whatever the hell this world is. To have awe for that, to have a sense of humility before that.”

En hoe dat te doen? Hier komt hij met een interessant advies, een advies dat we in onze podcast met Jens Wemheuer uitgeprobeerd hebben (dus mocht je geïnteresseerd zijn naar zijn antwoord, luister hier): https://www.clubgroeneveld.nl/bibliotheek/podcast-jens-wemheuer/item855

“If you go to any landscape and you just sit there quietly and listen. What do you hear? (…) How does it change throughout the day and throughout the seasons? They’re not trivial questions.”

Geen triviale vragen, maar vragen die eerdere samenlevingen zichzelf afvroegen, lang voordat onze huidige in zichzelf gekeerde samenleving bestond. Vervolgens haalt hij Thomas Berry (lees meer over hem in ons vorige blog) aan:

“The theologian Thomas Berry has this phrase ‘The great Conversation.’ This is the Conversation between humans and everything else that lives. He says that the tragedy of modern humanity is that we’ve ended the great conversation, we stopped speaking to everything else that lives and we just speak to ourselves. And we think it’s progress, but it’s not progress. So how to restart the great conversation? And the answer is you start by listening. You just start by shutting up for a minute.”

Laten we dat dan maar doen.